‹ بازگشت

سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD )

سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD )یک سازمان بین دولتی با 38 کشور عضو است، که در سال 1961 برای رشد پیشرفت اقتصادی و تجارت جهانی تأسیس شد. مجمعی است که کشورهای عضو آن خود را متعهد به دموکراسی و اقتصاد بازار توصیف می‌کنند و بستری را برای مقایسه تجارب سیاست‌گذاری، جستجوی پاسخ برای مشکلات مشترک، شناسایی شیوه‌های خوب و هماهنگ کردن سیاست‌های داخلی و بین‌المللی اعضای آن فراهم می‌کنند.

اکثر اعضای OECD به طور کلی کشورهای توسعه یافته، با اقتصادهای با درآمد بالا و شاخص توسعه انسانی بسیار بالا در نظر گرفته می شوند.

تا سال 2024، جمعیت جمعی آنها 1.38 میلیاردنفر با میانگین امید به زندگی 80 سال و میانگین سنی 40 سال است، در مقابل میانگین جهانی 30. از سال 2017، کشورهای عضو OECD مجموعاً 62.2 درصد از تولید ناخالص داخلی اسمی جهانی (49.6 تریلیون دلار) و 42.8 درصد از تولید ناخالص داخلی جهانی (54.2 تریلیون دلار بین‌المللی) را در برابری قدرت خرید تشکیل می‌دهند. OECD ناظر رسمی سازمان ملل است.کشورهای OECD دارای سیستم های تامین اجتماعی قوی هستند. میانگین هزینه‌های رفاه اجتماعی آنها تقریباً 21 درصد از تولید ناخالص داخلی است.

 

مقر OECD در Chateau de la Muette در پاریس، فرانسه است که سازمان پیشین خود، سازمان همکاری اقتصادی اروپا را در خود جای داده است. OECD از طریق کمک های کشورهای عضو با مبالغ متفاوت تأمین می شود و به عنوان یک ناشر بسیار تأثیرگذار داده های عمدتاً اقتصادی از طریق داده های منتشرشده ، ارزیابی های سالانه و رتبه بندی کشورهای عضو شناخته می شود.

تاریخچه

سازمان همکاری اقتصادی اروپا

OECD سازمان جانشین سازمان همکاری اقتصادی اروپا (OEEC ) است،که در آوریل 1948 در میان دریافت کنندگان اروپایی کمک های طرح مارشال ،برای بازسازی اروپا پس از جنگ جهانی دوم تأسیس شد. تنها کشورهای اروپای غربی عضو OEEC بودندو وظیفه اصلی این سازمان تخصیص کمک های آمریکا بود. مدیران کل آن رابرت مارجولین فرانسوی (1948-1955) و رنه سرژانت (1955-1960) بودند. دفتر مرکزی آن در Chateau de la Muette در پاریس بود.

 

پس از پایان کمک های مارشال در سال 1952، OEEC بر مسائل اقتصادی متمرکز شد. نقش هماهنگ‌کننده آن ،  پس از معاهده‌های رم در سال 1957 که جامعه اقتصادی اروپا و اوراتوم (سازمان اروپایی انرژی اتمی)را تأسیس کرد، به چالش کشیده شد. OEEC چارچوبی را برای مذاکرات با هدف ایجاد یک منطقه تجارت آزاد اروپایی ارائه کرد تا شش کشور داخلی EEC و سایر اعضای OEEC را به صورت چندجانبه گرد هم آورد. در سال 1958، آژانس انرژی هسته ای اروپا در پاسخ به اوراتوم تأسیس شد.

در این زمان، برخی از کشورهای پیشرو احساس کردند که OEEC هدف خود را به پایان رسانده است، اما می تواند برای انجام یک ماموریت جهانی تر سازگار شود، که ثابت شد یک کار دست و پا گیر است. پس از چندین جلسه (گاهی جنجالی) در هتل مجستیک پاریس که در ژانویه 1960 آغاز شد، قطعنامه ای برای ایجاد نهادی به دست آمد که نه تنها مسائل اقتصادی اروپا و اقیانوس اطلس را حل کند، بلکه سیاست هایی را نیز طراحی کند که بتواند به کشورهای کمتر توسعه یافته کمک کند. این سازمان مجدداً ایالات متحده و کانادا را که قبلاً ناظر OEEC بودند، به عنوان اعضای کامل وارد خود کرد وبلافاصله OEEC  ،  ژاپن رابرای پیوستن به این سازمان متقاعد کرد.

تاسیس

کنوانسیون سازمان همکاری اقتصادی و توسعه در 14 دسامبر 1960 امضا شد و OECD در سپتامبر 1961 رسماً جایگزین OEEC متشکل از کشورهای اروپایی مؤسس OEEC با اضافه شدن ایالات متحده و کانادا شد. سه کشور (هلند، لوکزامبورگ و ایتالیا) - همه اعضای OEEC - کنوانسیون OECD را پس از سپتامبر 1961 تصویب کردند، اما با این وجود به عنوان اعضای مؤسس در نظر گرفته می شوند. اعضای رسمی مؤسس عبارتند از:

 اتریش

 بلژیک

 کانادا

 دانمارک

 فرانسه

 آلمان غربی

 یونان

 ایسلند

 ایرلند

 ایتالیا

 لوکزامبورگ

 هلند

 نروژ

 پرتغال

 اسپانیا

 سوئد

 سوئیس

 ترکیه

 انگلستان

 ایالات متحده

 

ژاپن در سال 1964 به عضویت این سازمان درآمد و طی دهه بعد، فنلاند، استرالیا و نیوزلند نیز به این سازمان پیوستند. یوگسلاوی از زمان تأسیس OECD تا زمان انحلال آن به عنوان یک کشور، دارای وضعیت ناظر در این سازمان بود. OECD همچنین آژانس هایی مانند مرکز توسعه OECD (1961)، آژانس بین المللی انرژی (IEA، 1974)، و گروه ویژه اقدام مالی در مورد پولشویی را ایجاد کرد.

اهداف OECD در ماده 1 کنوانسیون آن به شرح زیر بیان شده است:

 برای دستیابی به بالاترین رشد اقتصادی پایدار و اشتغال و افزایش استاندارد زندگی در کشورهای عضو و در عین حال حفظ ثبات مالی

 کمک به توسعه اقتصادی سالم در کشورهای عضو و همچنین غیرعضو

 برای کمک به گسترش تجارت جهانی

بر خلاف سازمان های سیستم سازمان ملل متحد، OECD از املای "سازمان" با s" " در نام خود به جای "سازمان"، همراه با علامت "همکاری" استفاده می کند.

گسترش به اروپای شرقی

پس از انقلاب های 1989، OECD کمک به کشورهای اروپای شرقی و اروپا

به ویژه گروه (Visegrad)   را برای آماده سازی اصلاحات اقتصاد بازار آغاز کرد. در سال 1990، مرکز همکاری با اقتصادهای اروپایی در حال گذار (که اکنون مرکز همکاری با کشورهای غیرعضو جانشین آن شده است) تأسیس شد و در سال 1991، برنامه «شرکای در حال گذار» برای ارائه مشارکت ودرنتیجه عضویت به کشورهای چکسلواکی، مجارستان و لهستان اجراشد در نتیجه، لهستان، مجارستان، جمهوری چک و اسلواکی، و همچنین کره جنوبی و مکزیک، بین سال‌های 1996 تا 2000 به عضویت OECD درآمدند.

اصلاحات و گسترش بیشتر

آلمان شرقی در 3 اکتبر 1990 از طریق اتحاد مجدد با آلمان غربی به آن پیوست. در دهه 1990، چندین کشور اروپایی که اکنون عضو اتحادیه اروپا هستند، تمایل خود را برای پیوستن به این سازمان ابراز کردند. در سال 1995، قبرس درخواست عضویت کرد، اما به گفته دولت قبرس، ترکیه آن را وتو کرد. در سال 1996، استونی، لتونی و لیتوانی اعلامیه مشترکی را امضا کردند که در آن تمایل خود را برای عضویت در OECD اعلام کردند، و اسلوونی نیز در همان سال درخواست عضویت کرد. در سال 2005، مالتا برای پیوستن به این سازمان درخواست داد. اتحادیه اروپا برای پذیرش همه کشورهای عضو اتحادیه اروپا لابی می کند. رومانی در سال 2012 از طریق نامه ای که نخست وزیر رومانی، ویکتور پونتا به دبیر کل OECD، خوزه آنجل گوریا، خطاب کرد، مجدداً بر قصد خود برای عضویت در سازمان تأکید کرد. در سپتامبر 2012، دولت بلغارستان تأیید کرد که برای عضویت در دبیرخانه OECD درخواست خواهد داد.

 

OECD یک گروه کاری به ریاست سفیر سیچیرو نوبورو ایجاد کرد تا طرحی را برای توسعه با کشورهای غیرعضو ارائه دهد. این کارگروه چهار معیار را تعریف کرد که باید رعایت شود: «همفکری»، «بازیکن مهم»، «منافع متقابل» و «ملاحظات جهانی». توصیه های گروه کاری در نشست شورای وزیران OECD در 13 مه 2004 ارائه شد و در 16 مه 2007، شورای وزیران OECD تصمیم گرفت که بحث های الحاق را با شیلی، استونی، اسرائیل، روسیه و اسلوونی آغاز کند و همکاری با برزیل را تقویت کند. همکاری باچین، هند، اندونزی، و آفریقای جنوبی از طریق فرآیند تعامل افزایش یافته است. شیلی، اسلوونی، اسرائیل و استونی همگی در سال 2010 به عضویت آن درآمدند. در مارس 2014، OECD مذاکرات عضویت با روسیه را در پاسخ به نقش این کشور در الحاق کریمه در سال 2014 متوقف کرد.

در سال 2013، OECD تصمیم گرفت مذاکرات عضویت با کلمبیا و لتونی را آغاز کند. در سال 2015، سازمان مذاکراتی را با کاستاریکا و لیتوانی آغاز کرد.لتونی در 1 ژوئیه 2016 عضو شد و لیتوانی به زودی در 5 ژوئیه 2018 به عضویت آن درآمد. کلمبیا توافقنامه الحاق را در 30 مه 2018 امضا کرد و در 28 آوریل 2020 به عضویت آن درآمد. در 15 مه 2020، OECD تصمیم گرفت دعوت رسمی برای کاستاریکا برای پیوستن به OECD، که در 25 مه 2021 به عنوان یک عضو پیوست، ارسال کند.

کشورهای دیگری که به عضویت OECD ابراز علاقه کرده اند، آرژانتین، برزیل،  کرواسی،  مالزی و پرو هستند.

در ژانویه 2022، OECD گزارش داد که مذاکرات عضویت با آرژانتین، برزیل، بلغارستان، کرواسی، پرو و ​​رومانی در جریان است.

در مارس 2022، OECD مشارکت روسیه و بلاروس را به دلیل تهاجم مداوم روسیه به اوکراین در سال 2022 به حالت تعلیق درآورد.

در ژوئن 2022، طی نشست سالانه شورای وزیران OECD، نقشه راه الحاق به کنوانسیون OECD برای برزیل، بلغارستان، کرواسی، پرو و ​​رومانی به تصویب رسید.

اهداف و مسائل

مالیات

OECD قوانین حاکم بر مالیات بین المللی برای شرکت های چند ملیتی را از طریق دستورالعمل های قیمت گذاری انتقالی OECD برای شرکت های چند ملیتی و سازمان های مالیاتی، یک کنوانسیون مالیاتی مدل و قوانین گزارش دهی کشور به کشوررا تعیین می کند.

حقوق و دستمزد و مالیات بر درآمد توسط کشور OECD

OECD یک نمونه کنوانسیون مالیاتی را منتشر و به روز می کند که به عنوان الگویی برای تخصیص حقوق مالیاتی بین کشورها عمل می کند. این مدل با مجموعه ای از تفسیرها همراه است که تفسیر سطح OECD از محتوای مقررات کنوانسیون مدل را منعکس می کند. به طور کلی، این مدل به جای کشوری که سرمایه گذاری در آن انجام شده است (میزبان یا کشور مبدأ) حق اولیه مالیات را به کشوری که سرمایه گذاری سرمایه از آن سرچشمه می گیرد (یعنی کشور محل اقامت یا مقیم) اختصاص می دهد. در نتیجه، بین دو کشور جریان های سرمایه گذاری متقابل موثرتر است، اما زمانی که یکی از کشورهای امضاکننده از نظر اقتصادی ضعیف تر از دیگری باشد (مانند بین OECD و غیر OECD) می توانداین نوع مالیات گیری نامتعادل باشد.). علاوه بر این، OECD از سال 1995 دستورالعمل قیمت گذاری انتقالی را منتشر و به روز کرده است. دستورالعمل قیمت گذاری انتقالی به عنوان الگویی برای t تخصیص سود معاملات بین شرکتی به کشورهاست. آخرین نسخه، ژوئیه 2017، شامل اقدامات تایید شده توسعه یافته تحت پروژه فرسایش پایه و تغییر سود (BEPS ) است که توسط G20 آغاز شده است.

ستون 1

 پیشنهاد OECD برای تخصیص سودهای چند ملیتی (برای اهداف مالیاتی) به کشورهایی که در آن تجارت می کنند، با یک فرمول، از جمله به بازارهایی که شرکت های چندملیتی بدون حضور فیزیکی در کشورها کاسبی خود را می کنند. امید است که این امر نیاز به مالیات بر خدمات دیجیتالی را که توسط چندین کشور از جمله فرانسه اجرا می شود، از بین ببرد. محدودیت ها و حداقل آستانه ها از جمله  دربانکداری و صنایع استخراجی وجود دارد. این پیشنهاد شامل تخصیص فقط سود باقیمانده (یعنی سود بالاتر از آنچه از طریق قیمت گذاری انتقالی ایجاد می شود، در نتیجه یک مکانیسم ترکیبی ایجاد می کند). این اساساً هیچ تغییری در آنچه در حال حاضر مجاز است (سودهای معمول تخصیص یافته با استفاده از قیمت گذاری انتقال + سود باقیمانده تخصیص یافته از طریق تقسیم سود) نیست.

ستون 2

 در 1 ژوئیه 2021، مقامات مالی از 130 کشور در مورد برنامه هایی برای یک سیاست مالیاتی بین المللی جدید که به عنوان حداقل مالیات شرکتی جهانی (15٪) شناخته می شود، توافق کردند. اگر کشوری از یک شرکت چندملیتی با نرخ کمتری مالیات بگیرد، مرکز شرکت چندملیتی مابه التفاوت را دریافت خواهد کرد.

مشخص نیست که این پیشنهادات چه زمانی اجرا می شود.

همه اقتصادهای بزرگ موافقت کردند قوانین ملی را تصویب کنند که شرکت ها را ملزم می کند حداقل 15 درصد مالیات بر درآمد را در کشورهایی که در آن فعالیت می کنند بپردازند. این سیاست جدید به عمل استقرار مقرهای جهانی در کشورهای کوچک با نرخ مالیات بسیار پایین پایان خواهد داد. دولت ها امیدوارند بخشی از درآمد از دست رفته را که سالانه 100 تا 240 میلیارد دلار تخمین زده می شود، جبران کنند. سیستم جدید توسط دولت بایدن در ایالات متحده و OECD ترویج شد. ماتیاس کورمان، دبیر کل سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، گفت: "این بسته تاریخی تضمین می کند که شرکت های بزرگ چند ملیتی سهم عادلانه خود را از مالیات در همه جا بپردازند."

شرکت های چند ملیتی

دستورالعمل های OECD برای شرکت های چند ملیتی مجموعه ای از دستورالعمل های قانونی غیرالزام آور است که به عنوان ضمیمه اعلامیه OECD در مورد سرمایه گذاری بین المللی و شرکت های چند ملیتی پیوست شده است. آنها توصیه هایی هستند که اصول و استانداردهایی را برای رفتار تجاری مسئولانه برای شرکت های چند ملیتی فعال در داخل یا کشورهای پایبند به اعلامیه ارائه می کنند.

انتشارات

 

OECD ،کتاب ها، گزارش ها، آمار، مقالات کاری و منابع مرجع را منتشر می کند. همه عناوین و پایگاه های داده منتشر شده از سال 1998 از طریق iLibrary OECD قابل دسترسی هستند. مجموعه کتابخانه و آرشیو OECD متعلق به سال 1947 است، شامل سوابق کمیته همکاری اقتصادی اروپا (CEEC ) و سازمان همکاری اقتصادی اروپا(OEEC)، نیاکان OECD امروزی. پژوهشگران خارجی می توانند با قرار قبلی از انتشارات OECD و مطالب آرشیوی در محل OECD استفاده کنند.

کتاب ها

گزارش در مورد طیف گسترده ای از موضوعات برای فروش در کتابفروشی مرکز کنفرانس OECD در سال 2019

OECD سالانه حدود 600 کتاب و بیش از 400 مقاله را در مورد موضوعاتی که سیاست عمومی را در بر می گیرد منتشر می کند. انتشارات به iLibrary OECD به روز می شوند. بیشتر کتاب ها به زبان های انگلیسی و فرانسوی منتشر می شوند. عناوین شاخص OECD عبارتند از:

 چشم انداز اقتصادی OECD که دو بار در سال منتشر می شود. این شامل پیش بینی و تحلیل وضعیت اقتصادی کشورهای عضو OECD است. OECD به طور استثنایی چشم انداز اقتصادی 2020 را در 10 ژوئن 2020 منتشر کرد تا پیش بینی های اقتصادی را که از چشم انداز اقتصادی موقت مارس تا حد زیادی تحت تأثیر ویروس کرونا قرار گرفته اند تنظیم کند. چشم انداز اقتصادی ژوئن تأثیر اقتصادی کووید-19 را ارزیابی می کند و پیش بینی هایی را برای تأثیر اقتصادی در صورت وقوع دومین شیوع ارائه می دهد.

 شاخص های اصلی اقتصادی، ماهانه منتشر می شود. این شامل مجموعه بزرگی از شاخص های آماری به موقع است.

 OECD Factbook سالانه منتشر می شود و به صورت آنلاین، به عنوان یک برنامه آیفون و به صورت چاپی در دسترس است. Factbook شامل بیش از 100 شاخص اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی است که هر کدام با تعریف، جداول و نمودارهای واضح ارائه شده است. Factbook عمدتاً بر آمار کشورهای عضو خود و گاهی اوقات سایر کشورهای مهم دیگر تمرکز دارد. به صورت رایگان به صورت آنلاین در دسترس است و تمام داده ها را در قالب اکسل از طریق StatLinks ارائه می دهد.

 چشم انداز ارتباطات OECD و چشم انداز اقتصاد اینترنتی OECD   (که قبلاً چشم انداز فناوری اطلاعات بود) که هر ساله پخش می شوند. آنها حاوی پیش‌بینی‌ها و تحلیل‌هایی از صنایع ارتباطات و فناوری اطلاعات در کشورهای عضو OECD و اقتصادهای غیرعضو هستند.

 در سال 2007 OECD کتاب سرمایه انسانی: چگونه آنچه می دانید زندگی شما را شکل می دهد منتشر کرد، اولین کتاب از مجموعه بینش OECD. این مجموعه از تجزیه و تحلیل و داده های OECD رابرای معرفی موضوعات مهم اجتماعی و اقتصادی به خوانندگان غیرمتخصص بکار می گیرد. سایر کتاب های این مجموعه توسعه پایدار، تجارت بین المللی و مهاجرت بین المللی را پوشش می دهند. این جریان در سال 2017 متوقف شد.

همه کتاب‌های OECD در iLibrary OECD ازطریق کتابفروشیهای آنلاین یاکتابخانه OECD در دسترس هستند.

مجله

OECD Observer، یک مجله برنده جایزه  در سال 1962 راه اندازی شد. این مجله تا سال 2010 شش بار در سال منتشر می شد و در سال 2011 با معرفی سالنامه OECD که برای پنجاهمین سالگرد تاسیس این سازمان راه اندازی شد، به صورت فصلی درآمد. نسخه‌های آنلاین و تلفن همراه حاوی اخبار، تحلیل‌ها، بررسی‌ها، تفسیرها و داده‌ها در مورد چالش‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی جهانی و فهرست‌هایی از آخرین کتاب‌های OECD بود. جدول کلمات متقاطع ناظر OECD در سه ماهه دوم 2013 معرفی شد. OECD Observer آخرین بار در سه ماهه چهارم سال 2019 منتشر شد، با نسخه‌ای دوتایی که به هوش مصنوعی نگاه می‌کند و جلدی درباره اینکه چرا دفاتر آمار باید یک کمدین را استخدام کنند. وب سایت OECD Observer در سه ماهه اول سال 2021 بسته شد. آرشیو را می توان درسایت  www.oecd.org مشاهده کرد.

تاریخچه نظارت چندجانبه OECD از دهه 1960 تا پایان دهه 1990 نیز در خاطرات با عنوان "بانک ژاپن و OECD: خاطرات و بازتاب ها" که به زبان ژاپنی توسط کومیهارو شیگهرا نوشته شده و در دسامبر 2019 منتشر شده است، شرح داده شده است. نامه 5 فوریه 2019، دونالد جانستون، دبیر کل OECD (1996-2006)، خاطرنشان کرد که "کتاب شیگهرا برای OECD که در آن حافظه نهادی زنده کمی وجود دارد، بسیار مهم است". نسخه انگلیسی خاطرات شیگهرا با عنوان "بانک ژاپن، OECD و فراتر از آن" توسط پالگریو مک میلان در سپتامبر 2024 منتشر شد.

آمار

OECD به عنوان یک آژانس آماری شناخته می شود، زیرا آمارهای قابل مقایسه ای را در مورد موضوعات متعدد منتشر می کند. در جولای 2014، OECD پایگاه داده های آماری اصلی خود را از طریق پورتال داده OECD منتشر کرد، یک پلت فرم آنلاین که به بازدیدکنندگان اجازه می دهد نمودارهای سفارشی را بر اساس شاخص های رسمی OECD ایجاد کنند.

آمار OECD به چند شکل در دسترس است:

 به عنوان نمودارهای تعاملی در پورتال داده OECD،

 به عنوان پایگاه داده های تعاملی در iLibrary همراه با جداول مقایسه ای و کشوری کلیدی،

 به عنوان فایل های استاتیک یا نماهای پایگاه داده پویا در پورتال آمار OECD،

 به عنوان StatLinks (در اکثر کتاب های OECD، یک URL وجود دارد که به داده های اساسی پیوند می دهد).

 

در ژوئیه 2024، OECD اعلام کرد که "به یک مدل اطلاعاتی با دسترسی آزاد تغییر کرده است" و از مجوزهای انتساب Creative Commons CC‑BY‑4.0 در همه داده‌ها و انتشارات استفاده خواهد شد.

اوراق کاری

15 سری مقاله کار توسط ادارات مختلف دبیرخانه OECD منتشر شده است. آنها در iLibrary و همچنین در بسیاری از پورتال های تخصصی در دسترس هستند.

آثار مرجع

OECD مسئول دستورالعمل های OECD برای آزمایش مواد شیمیایی است، سندی که به طور مداوم به روز می شود که یک استاندارد واقعی (یعنی قانون نرم) است.

این سازمان چشم انداز محیطی OECD تا سال 2030 را در مارس 2008 منتشر کرد، که استدلال می کند که مقابله با مشکلات زیست محیطی کلیدی - از جمله تغییرات آب و هوا، از دست دادن تنوع زیستی، کمبود آب، و اثرات بهداشتی آلودگی - هم دست یافتنی و هم مقرون به صرفه است..

ساختار

ساختار OECD از سه عنصر اصلی تشکیل شده است:

 کشورهای عضو OECD که هر کدام توسط هیئتی به رهبری یک سفیر نمایندگی می‌شوند. آنها با هم شورای OECD را تشکیل می دهند. کشورهای عضو به طور جمعی از طریق شورا (و کمیته های دائمی آن) برای ارائه جهت و راهنمایی برای کار سازمان اقدام می کنند.

 کمیته های اساسی OECD، یک کمیته برای هر کار منطقه OECD، به علاوه نهادهای مختلف فرعی آنها. اعضای کمیته معمولاً کارشناسان موضوعی از دولت های عضو و غیرعضو هستند. کمیته ها بر همه کارها در مورد هر موضوع (انتشارات، گروه های کاری، کنفرانس ها و غیره) نظارت می کنند. سپس اعضای کمیته نتیجه گیری را به پایتخت خود منتقل می کنند.

 دبیرخانه OECD به رهبری دبیر کل (در حال حاضر ماتیاس کورمان)، از کمیته های دائمی و اساسی پشتیبانی می کند. این سازمان در بخش‌هایی سازماندهی شده است که شامل حدود 2500 کارمند است.

جلسات

نمایندگان کشورهای عضو در جلسات کمیته و سایر جلسات شرکت می کنند. معاون سابق دبیرکل، پیر ویند در سال 1997 برآورد کرد که هزینه های متحمل شده توسط کشورهای عضو، مانند اعزام مقامات خود به جلسات OECD و حفظ هیئت های دائمی، معادل هزینه اداره دبیرخانه است. این نسبت در بین سازمان‌های بین‌دولتی منحصربه‌فرد است.

 

OECD به طور منظم جلسات و انجمن هایی را در سطح وزیران به عنوان بستری برای بحث در مورد طیف گسترده ای از موضوعات موضوعی مرتبط با منشور OECD، کشورهای عضو و کشورهای غیرعضو برگزار می کند.

جلسات قابل توجه عبارتند از:

 نشست سالانه شورای وزیران، با وزرای اقتصاد همه کشورهای عضو و نامزدها برای تعامل بیشتر بین کشورها.

 مجمع سالانه OECD، که رهبران تجارت، دولت، کارگری، جامعه مدنی و سازمان های بین المللی را گرد هم می آورد. انجمن OECD که از ژوئن 2000 هر ساله برگزار می شود، به شکل کنفرانس ها و بحث ها، برای مشارکت عمومی آزاد است و همراه با MCM برگزار می شود.

 جلسات موضوعی وزیران که بین وزرای یک حوزه معین (یعنی همه وزرای کار، همه وزرای محیط زیست و غیره) برگزار می شود.

 مجمع جهانی دو سالانه آمار، دانش و سیاست‌ها که معمولاً در OECD برگزار نمی‌شود. این سلسله نشست‌ها به دنبال سنجش و تقویت پیشرفت در جوامع است.

 انجمن روش های مالیاتی مضر

 کمیته امور مالی

 هفته اوراسیا OECD، که شامل چندین بحث گفتگوی سیاسی در سطح بالا برای به اشتراک گذاشتن بهترین شیوه ها و تجربیات در رسیدگی به چالش های مشترک توسعه و اقتصادی در اوراسیا است.

دبیرخانه

مبادلات بین دولت های OECD از اطلاعات، تجزیه و تحلیل و آماده سازی دبیرخانه OECD سود می برد. دبیرخانه داده ها را جمع آوری می کند، روندها را رصد می کند و تحولات اقتصادی را تحلیل و پیش بینی می کند. تحت هدایت و راهنمایی دولت‌های عضو، تغییرات اجتماعی یا الگوهای در حال تحول در تجارت، محیط زیست، آموزش، کشاورزی، فناوری، مالیات و سایر زمینه‌ها را نیز مورد تحقیق قرار می‌دهد.

دبیرخانه در ادارات زیر سازماندهی شده است:

 مرکز کارآفرینی، SMEها، مناطق و شهرها

 مرکز سیاست گذاری و اداره مالیات

 ریاست همکاری های انکشافی

 اداره آموزش و مهارت

 اداره کار، کار و امور اجتماعی

 ریاست امور مالی و تصدی

 اداره علوم، فناوری و نوآوری

 گروه اقتصاد

 اداره محیط زیست

 ریاست حکومت عامه

 اداره آمار

 ریاست تجارت و زراعت

 دبیرخانه کل

 مدیریت اجرایی

 ریاست روابط عمومی و ارتباطات

 

دبیر کل

رئیس دبیرخانه OECD و رئیس شورای OECD دبیر کل است. انتخاب دبیر کل با اجماع صورت می گیرد، به این معنی که همه کشورهای عضو باید در مورد یک نامزد به توافق برسند.

 دبیر کل OEEC شماره دبیر کل زمان خدمت کشور مبدا

1 روبرت مارجولین 1948 – 1955 فرانسه

2 رنه سرژن 1955 – 1960 فرانسه

3 تورکیل کریستنسن 1960 – 30 سپتامبر 1961 دانمارک

دبیر کل OECD[75] شماره دبیرکل زمان خدمت کشور مبدا یادداشت ها

1 تورکیل کریستنسن 30 سپتامبر 1961 - 30 سپتامبر 1969 دانمارک

2 Emiel van Lennep 1 اکتبر 1969 - 30 سپتامبر 1984 هلند

3 ژان کلود پای 1 اکتبر 1984 - 30 سپتامبر 1994 فرانسه

— Staffan Sohlman (موقت) 1 اکتبر 1994 - نوامبر 1994 سوئد

3 ژان کلود پای نوامبر 1994 - 31 مه 1996 فرانسه

4 دونالد جانستون 1 ژوئن 1996 - 31 مه 2006 کانادا

5 خوزه آنجل گوریا 1 ژوئن 2006 - 31 مه 2021 مکزیک

6 ماتیاس کورمان، 1 ژوئن 2021 - روابط عمومی esent استرالیا

کمیته ها

اتاق جلسه در Chateau de la Muette

 

نمایندگان کشورهای عضو و ناظر در کمیته های تخصصی در زمینه های سیاستی خاص مانند اقتصاد، تجارت، علم، اشتغال، آموزش، کمک های توسعه یا بازارهای مالی گرد هم می آیند. حدود 200 کمیته، کارگروه و گروه تخصصی وجود دارد. کمیته‌ها درباره سیاست‌ها بحث می‌کنند و پیشرفت را در حوزه سیاستی معین بررسی می‌کنند.

 نهاد های خاص

OECD دارای تعدادی نهاد تخصصی است:

 انجمن مشارکت آفریقا

 شبکه نقطه آبی

 کمیته مشاوره کسب و کار و صنعت (BIAC)

 کمیته کمک به توسعه

 مرکز توسعه OECD

 مجمع بین المللی حمل و نقل

 آژانس بین المللی انرژی

 آژانس انرژی هسته ای

 شبکه ارزیابی عملکرد سازمان چندجانبه (MOPAN)

 مشارکت برای حکومت دموکراتیک (PDG)

 باشگاه ساحل و غرب آفریقا

 کمیته مشورتی اتحادیه کارگری TUAC))

رای دادن

تصمیمات OECD از طریق رای گیری گرفته می شود، که نیاز به اتفاق آرا بین همه رای دهندگان دارد. هر کشور عضو دارای یک رأی است. با این حال، اعضای مخالفی که مایل به جلوگیری از تصمیم گیری نیستند، بلکه صرفاً برای نشان دادن مخالفت خود، می توانند از رای دادن خودداری کنند. 22 کشور عضو OECD نیز کشورهای عضو اتحادیه اروپا هستند.

کشورهای عضو

اعضای فعلی

از ماه می 2021، 38 عضو OECD وجود دارد:

استرالیا 7 ژوئن 1971 اقیانوسیه

 اتریش 29 سپتامبر 1961 اروپا عضو OEEC

 بلژیک 13 سپتامبر 1961 اروپا عضو OEEC

 کانادا 10 آوریل 1961 آمریکای شمالی

 شیلی نوامبر 2003

 کلمبیا 24 ژانویه 2011

 کاستاریکا 9 آوریل 2015

 جمهوری چک ژانویه 1994

 دانمارک 30 مه 1961 اروپا عضو OEEC

 استونی 16 مه 2007

 فنلاند 28 ژانویه 1969 اروپا

 فرانسه 7 اوت 1961 اروپا عضو OEEC

 آلمان 27 سپتامبر 1961 اروپا در سال 1949 (آلمان غربی) به OEEC پیوست.

 یونان 27 سپتامبر 1961 اروپا عضو OEEC

 مجارستان دسامبر 1993

 ایسلند 5 ژوئن 1961 اروپا عضو OEEC

 ایرلند 17 اوت 1961 اروپا عضو OEEC

 اسرائیل 15 مارس 2004

 ایتالیا 29 مارس 1962 اروپا عضو OEEC

 ژاپن نوامبر 1962

 لتونی 29 مه 2013

 لیتوانی 9 آوریل 2015

 لوکزامبورگ 7 دسامبر 1961 اروپا عضو OEEC

 مکزیک 14 آوریل 1994

 هلند 13 نوامبر 1961 اروپا عضو OEEC

 نیوزیلند 29 مه 1973 اقیانوسیه

 نروژ 4 ژوئیه 1961 اروپا عضو OEEC

 لهستان 1 فوریه 1994

 پرتغال 4 اوت 1961 اروپا عضو OEEC

 اسلواکی فوریه 1994

 اسلوونی مارس 1996

 کره جنوبی 29 مارس 1995

 اسپانیا 3 اوت 1961 اروپا در سال 1958 به OEEC ملحق شد

 سوئد 28 سپتامبر 1961 اروپا عضو OEEC

 سوئیس 28 سپتامبر 1961 اروپا عضو OEEC

 ترکیه 2 اوت 1961 عضو OEEC خاورمیانه

 بریتانیا 2 مه 1961 اروپا عضوOEEC

 ایالات متحده 12 آوریل 1961 آمریکای شمالی

مناطق وابسته

 آروبا

 برمودا

 کوراسائو

 جبل الطارق

 گرنزی

 جزیره من

 جرسی

 سینت مارتن

قلمروهای وابسته کشورهای عضو به خودی خود عضو نیستند، اما ممکن است به عنوان بخشی از کشور مستقل خود عضویت داشته باشند. از ژانویه 2021، کارائیب هلند و قلمروهای بریتانیا از گرنزی، جرسی، جزیره من، جبل الطارق، و برمودا به ترتیب به عنوان بخشی از اعضای OECD هلند و بریتانیا گنجانده شده اند. سایر مناطق وابسته کشورهای عضو OECD عضو OECD نیستند.

شرکای شرکت کننده

 چین

 اتحادیه اروپا

 هندوستان

 آفریقای جنوبی

 

کمیسیون اروپا در کنار کشورهای عضو اتحادیه اروپا در کار OECD شرکت می کند. OECD برزیل، چین، هند، اندونزی و آفریقای جنوبی را به عنوان شرکای کلیدی تعیین می کند که در بحث های سیاستی در نهادهای OECD شرکت می کنند و در OE معمولی شرکت می کنند.

مذاکره برای عضویت

 آرژانتین از سال 2022

 برزیل از سال 2022

 بلغارستان از سال 2022

 کرواسی از سال 2022

 اندونزی از سال 2024

 پرو از سال 2022

 رومانی از سال 2022

 تایلند از سال 2024

متقاضیان

 مالت در سال 2007 درخواست کرد

 اوکراین در سال 2022 درخواست کرد

ابراز علاقه کرد

 قزاقستان

 مالزی

اعضای سابق

 قلمرو آزاد تریست

قلمرو آزاد تریست تا سال 1954 عضو OEEC بود، زمانی که با ایتالیا ادغام شد و به عنوان یک نهاد سرزمینی مستقل وجود نداشت.

مذاکرات الحاق پایان یافت

 بلاروس

 روسیه

در ماه مه 2007، OECD تصمیم گرفت مذاکرات الحاق با روسیه را آغاز کند. در مارس 2014، OECD مذاکرات عضویت را در واکنش به نقش روسیه در الحاق کریمه در آن سال و نقض مداوم حقوق بشر و مدنی متوقف کرد. در 25 فوریه 2022، OECD روند الحاق روسیه را پس از حمله روسیه به اوکراین پایان داد. در مارس 2022، بلاروس از هرگونه مشارکت در OECD تعلیق شد.

بودجه

OECD بر اساس یک بودجه دو ساله که توسط کشورهای عضو تعیین می شود، با درآمد سالانه بیش از 700 میلیون یورو در آخرین دوره گزارش (2021-2022) عمل می کند.

در مجموع 229.9 میلیون یورو در سال 2024، کمک های ارزیابی شده به "بخش اول بودجه" بزرگترین منبع درآمد واحد برای OECD است و این مشارکت ها بر اساس تعداد اعضای OECD و اندازه متناسب اقتصاد ملی آنها است.

سهم سهم بودجه 2024 قسمت اول سهم درصد کشور عضو

 استرالیا 3.3

 اتریش 1.5

 بلژیک 1.7

 کانادا 3.8

 شیلی 1.2

 کلمبیا 1.2

 کاستاریکا 0.9

 جمهوری چک 1.2

 دانمارک 1.4

 استونی 0.8

 فنلاند 1.2

 فرانسه 5.1

 آلمان 7.6

 یونان 1.1

 مجارستان 1.0

 ایسلند 0.6

 ایرلند 1.4

 اسرائیل 1.5

 ایتالیا 3.9

 ژاپن 8.5

 کره جنوبی 3.5

 لتونی 0.8

 لیتوانی 0.9

 لوکزامبورگ 0.8

 مکزیک 2.7

 هلند 2.4

 نیوزلند 1.2

 نروژ 1.6

 لهستان 1.7

 پرتغال 1.2

 اسلواکی 1.0

 اسلوونی 0.9

 اسپانیا 2.9

 سوئد 1.7

 سوئیس 2.1

 ترکیه 1.9

 انگلستان 5.5

 ایالات متحده 18.3

مجموع 100.0

برای بیان نظرات خود باماتماس بگیرید